ding #6b

Commentaren op afbeeldingen zijn van zeer wisselende kwaliteit. Dikwijls wil iemand alleen laten weten dat zhij de afbeelding prachtig vinden of dat ze hem in een eigen groep willen herpubliceren. En er zijn de nodige lolbroeken die commentaar geven. Zelf heb ik die neiging ook wel eens bij een curieuze foto.

Maar het komt ook vaak voor dat iemand een handige aanvulling heeft of uit eigen ervaring informatie kan toevoegen. Ik vind dat men er dan wel iets mee moet doen. Zo heb ik correcties geleverd op foute bijschriften in de Beeldbank van de Tweede Wereldoorlog: . Daar werd soms niets mee gedaan en soms werd de informatie verkeerd verwerkt. Er staan in deze beeldbank bijvoorbeeld talloze foute straatnamen. Soms verkeerd gespeld (bijvoorbeeld beeldnummer 113642: churchilllaan is met 3xl en niet 2xl), soms verkeerde namen (in dit voorbeeld: de geallieerden kwam niet Amsterdam binnen via de Churchilllaan, want die heette toen nog Noorder-Amstellaan, maar onder die naam zijn slechts 2 foto's te vinden als je weet waar het koppelteken moet staan) en bovendien zien we hier niet de Noorder-Amstellaan of Churchilllaan, maar de Amstellaan, na WO2 omgedoopt tot Stalinlaan en sinds 1956 Vrijheidslaan. Of neem nu de fotoserie met beeldnummers 114788-114797. Daar staat dan Amstellaan (kun je het gemakkelijkste op zoeken), maar helaas: het is de Weteringschans. Terwijl foto's van de geallieerden op de Weteringschans onbekend zijn. Dan doe je een tweede keer geen moeite meer, terwijl locaties toch een van de belangrijkste zoektermen zijn, zeker in dit soort beeldbanken. Serieuze aanvullingen moet je koesteren waarmee je enthousiasme en nieuwe informatie uitlokt. Dat betekent verplicht actief monitoren. En ook niet eindeloos wachten met verwerken. Mijn aanvulling op het digitaal joods monument zag ik pas na een jaar of twee terug.

Bij het leveren van commentaar kom ik ook een ander fenomeen tegen. Nadat je informatie hebt toegevoegd, kom je bij het verder zoeken / bladeren andere bijbehorende foto's tegen en dan blijkt soms dat je herinnering toch net een fractie anders was dan de fotowerkelijkheid. Voortschrijdend inzicht. Door die nieuwe werkelijkheid kunnen soms weer andere herinneringen boven komen. Dan moet je in een nieuw commentaar verwijzen van de ene foto verwijzen naar de andere. (Met fotonummers, maar een link zou handiger zijn, want er bestaat geen "vorige".)

ding #6a

Een prachtige foto van wat ooit de rand van Amsterdam was. Deze plek, waar de Rivierenbuurt eindigde en de weilanden begonnen, was het symbool van de toekomst. Van 1958 tot 1961 werd hier voor likkebaardende autoliefhebbers en op proefflaconnetjes jagende huishoudbeursdames "De Nieuwe RAI" gebouwd. Een schitterend glazen gebouw door het fraai gebogen dak waaromheen de laatste jaren alleen treurige bunkers zijn bijgebouwd. Daar hoorde uiteraard een moderne naam bij: het Westerscheldeplein werd omgedoopt tot Europaplein. De straat waaruit de foto werd genomen kreeg in 1964 ook een andere naam: Rivierenlaan werd President Kennedylaan. Ik heb eens een documentaire gezien over alle Nederlandse straten, wegen, pleinen en lanen die in die jaren werden vernoemd naar President Kennedy (ja ik weet nog waar ik was) met steevast jaren zestig plattenbau die ook het optimisme van de jaren zestig uitstraalden.


Maar het echte symbool van moderniteit en toekomst was toch wel de reclametoren. Helaas is ook die net als de omgeving van het oorspronkelijk zo galante RAI gebouw versjteert door er blokken op te bouwen. Maar zelfs in de beeldbank van Stadsarchief Amsterdam kon ik geen foto vinden van de originele toren. Daarom kan ik niet laten zien dat op het tweede blok waar nu Pioneer staat, het echte symbool van moderniteit kon worden bewonderd: een lichtkrant waar continue in rode lichtjes het nieuws voorbij trok. Time Square aan de Amstel.

ding #4 en #5

"Maak je leven eenvoudiger met RSS" belooft Rob Coers. Ik weet niet of ik het daar mee eens ben. Het is inderdaad gemakkelijk alle internetplekjes waar je nieuws vandaag haalt op één plek bijeen te hebben en netjes te ordenen onder tabjes. Gemakkelijker dan die lawine van bookmarks. Maar het dwingt je ook al snel al die nieuwtjes regelmatig af te lopen. Boekmarks zijn net als papier erg geduldig. De RSS wereld is een stuk nerveuzer. En eigenlijk heb ik voor push-nieuws voldoende aan een aangepaste Google openingspagina (voor nieuws, weerbericht, NS en andere googlegadgets) en archieven.org. Dan zoek ik incidenteel wel naar andere zaken. Heb ik nog net voldoende tijd over voor de krant, (vak)bladen en nieuwsprogramma's via de ouderwetse 1.0 televisie en radio. Wat had mijn grootvader het toch makkelijk met die ene knop van de radiodistributie.

ding # 2 en #3 vervolg

Web 2.0 is al weer zooooooo 1900. Het was in 2001, internetlichtjaren geleden dus, dat EZ aan DIVA subsidie gaf om de nabstertechnologie toe te passen op geschiedenis: het uitwisselen van historische informatie via internet. Het Digitaal Genootschap van het Verleden heette zoiets toen nog. Het geld kwam van het Nationaal Actieplan Elektronische Snelwegen. Aan die naam zie je al dat het niks kon worden. Beetje de tolpoortjes van ons Camiel. De ideeën waren natuurlijk in de kern prima, maar de P2P software kon je op voorhand al naast de Archiefkaart leggen. Eerlijk gezegd twijfelde ik vanaf het begin aan de opzet dat jan en alleman willekeurig informatie aan onze kostbare toegangen en betrouwbare bronnen zou kunnen toevoegen. Budget om dat te monitoren is er nooit en de massa heeft alleen gelijk in de totalitaire staat van media en commercie. Bij een van de DIVA-bijeenkomsten bepleitte ik beperkte openstelling voor personen die aantoonbaar bruikbare info konden toevoegen. Maar dat was allemaal toen. Om een blog uit 2006 te citeren: It soon appeared that “Web 2.0” was not only bigger than the Apocalypse but also more profitable. Profitable, that is, for investors like the speaker. Yet the new gold rush must not be confused with the dot-com bubble of the 1990s". Gelukkig kwam al weer enkele jaren geleden als oplossing het semantisch web 3.0. Het Nationaal Archief moet daarom niet alle energie in Web 2.0 stoppen maar snel aan 3.0 gaan werken. Web 3.0 is de oplossing voor de tekortkomingen van web 2.0, Web 3.0 is het Digitale Genootschap van de Toekomst.

ding #2 en #3

Bloggen is niet zo mijn ding; ik mis de benodigde narcistische persoonlijkheid. Had verwacht dat ik in mijn blog meer layout zou kunnen toepassen, beetje eigen website maken, maar dat valt bitter tegen. Als ik het weerbericht als gadget wil invoegen, kan ik alleen het weerbericht uit NY te zien. Dat zou je toch standaard op je favoriete plek moeten kunnen instellen. Dan maar de NA foto's op Flickr, maar dat is toch alleen maar een suffe kant en klaar toevoeging; kan elk kind. Een leuke video van youtube inbedden lukt me echter niet ;-((